TÜRKİYE CUMHURİYET MERKEZ BANKASI BURSA ŞUBESİ PROJE YARIŞMASI


Bursa / Türkiye / 2005
 

Merkez Bankası Bursa şubesinin ihtiyaç programı incelendiğinde;  giriş holü, müşteri holü,  bankalar veznesi ve şambfort holü ile bunları destekleyen servis birimleri ile aktif ve pasif servislerden oluştuğu görülmektedir.

Bursa şubesinin mimari konsepti oluşturulurken Türk mimarlık tarihi içinde zengin sivil ve dini mimarlık eserlerine sahip Bursa’ nın mimari geleneğini yorumlamak ve yukarıda tanımlanan holleri tematik bir kurgu içinde mekâna dönüştürmek tasarımın temel amacını oluşturmuştur.

Banka gibi güvenlik düşüncesini çağrıştıran bu yapıyı tasarlarken Türk Mimarlığında mahremiyet kavramını gerçekleştirmek için kullanılan kütlesel ve mekânsal elemanlar kullanılmaya çalışılmıştır.

Banka ve lojmanlardan oluşan Merkez Bankası Bursa Şubesi yapı topluluğu vaziyet planında izleneceği gibi metro aksı ile ikiye bölünmektedir. Üstte istasyon ve yeşil/ sert zemin yüzeyi ile ayrılan bu iki yapı gerek bankanın  personel giriş organizasyonu, gerekse  bu yapıların mimari  dili ile  bir bütünlük sunmaktadır.

Bu bağlamda tasarımda;

  1. Simgesel çatı altında yaratılan kamusal alan, bankanın kamusal kimliğini tanımlarken; Bursa ‘daki  sivil mimarlık örneklerinin zengin çatı kurguları  ve çatı/ saçak altı / sokak  ilişkisi kullanılmıştır.
  2. Bankanın müşteri ile temasa geçilen bölümü olan müşteri holü bir tür seki üstü mekânı gibi düşünülmüş olup iç mekandaki görsel etki  “ baş oda “  kavramına karşılık gelmektedir.
 

3. Bankadaki güvenlik unsuru,   özellikle bankalar veznesi bölümünde sivil mimarlık örneklerindeki mahremiyet düşüncesi ile buluşturulmuştur.Bu bölüm özellikle zemin katta bir ışık evi olarak tasarlanmıştır. Bankalar veznesi 1. bodrum katta bu ışık evinden ışık almakta ve havalanmaktadır. Böylece bu bölümde çalışanlar için nitelikli aydınlık mekânlar yaratılırken aynı zamanda güvenlik de sağlanmış olmaktadır. Işık Evi’nin cam duvarları kırılmaz ve kurşun geçmez olarak ele alınmış olup tam teknolojik güvenlik donanımına sahiptir.

Böylece tıpkı geleneksel mimarlıktaki mahremiyet kurgusunda olduğu gibi mekansal elemanların görüldüğü, ancak kullanıcıların görülmediği bir durum yaratılmıştır.

4. Tasarım yukarıda belirtilen fikirler çerçevesinde gerçekleştirilirken mekânsal hiyerarşinin oluşmasına özen gösterilmiştir. Bu bağlamda gerek plan organizasyonunda, gerekse üçüncü boyut ve kesit organizasyonunda bu hiyerarşi sürdürülmeye çalışılmıştır.