CAMİ MİMARİSİ ÜZERİNE FİKİR PROJE YARIŞMASI


Türkiye / 2010
 

Mimari Konsept; Tanrının huzurunda  aynı safta secdeye durmak

Türkler Karahanlılar döneminde İslam dinini kabul etmişlerdir. Bu dönemden itibaren kendi yaşama kültürlerini  ve mimari geleneklerini  İslam dinin kutsal mekanı olan cami yapılarına aktarmışlardır. Böylece Arap kültürünün ibadet yapılarından farklı olarak zengin bir mimari birikim yaratmışlardır. Kuşkusuz Türk İslam kültüründe mimari açıdan en gelişmiş yetkin  örnekleri Osmanlı döneminde Mimar Sinan tarafından tasarlanmış olanlardır.Cumhuriyet dönemine gelindiğinde  ise göreceli  olarak tasarlanmış az sayıda iyi örneklerin dışında  bu yapı tipi ile ilgili gelişimin kesintiye uğradığı görülmektedir.Öte yandan N.Schulz un ortaya koyduğu mimari mekan ve varlıksal mekan olgusu açısından yeni tasarımların  mihrap,minber,minare,kubbe gibi  varlıksal mekan kodlarını içermesi gerekmektedir. Dinin toplumsal yaşamdaki işlevine bağlı olarak geliştirilecek bina programı çerçevesinde bizim önerimiz ; hem geleneksel cami tipolojilerini yorumlamakta hem de önerdiği mekansal programlar ile toplumsal yaşamda  kalıplaşmış kabulleri kırmayı amaçlamaktadır.
1.Mimari konsept:Tanrı huzurunda aynı safta secdeye durmak. Bilindiği gibi ilk dönem camileri enine gelişen doğrusal planlı camilerdir. Bu nedenle  belirlenen konsept  doğrultusunda  doğrusal planlı bir cami tasarlanmıştır. 2.Strüktürel konsept: Kufi yazı Tarihsel süreçte cami mimarisi esas olarak strüktürel sistemlerin geliştirildiği yapı türleridir. Doğrusal planlı olarak kurgulanan bu öneride  strüktürel sistemin konseptini  hat sanatı ve özellikle kufi yazı karakteri  analojisi oluşturmaktadır.99 adet taşıcı eleman Tanrı’ nın 99 adına karşılık gelmektedir.Bu elemanlar  düşey ve yatay düzlemlerde devamlılık  göstererek  mimari kompozisyona  anıtsal bir nitelik  kazandırmaktadır.Bu elemanlar kullanıldıkları mekana göre  giriş için ayakkabılık,avlu için oturma ve aydınlatma donatıları,iç mekanda rahle vb…gibi kullanımlara dönüştürülmektedir. Strüktürel kurgu  avlu, esas mekan ve diğer mekansal organizasyonların esas belirleyicisidir.